Schrijven om gelezen te worden

Iedere tekst heeft een lezer. Of het nu gaat om een roman, een curriculum vitae, een scriptie of een bedrijfsrapport, schrijven is bedoeld om iets duidelijk over te brengen aan een ander.

De meeste mensen willen gewoon hun verhaal vertellen. Soms dragen ze dat verhaal al jaren met zich mee voordat ze eindelijk de moed vinden om het op papier te zetten. Misschien hebben ze die ene baan echt nodig. Misschien hangt een volledig ondernemingsplan van die woorden af.

Logisch dus dat alle aandacht uitgaat naar het opschrijven van die woorden. Wat veel schrijvers vergeten, is dat iemand anders ze moet kunnen lezen, begrijpen en precies moet weten wat de schrijver wil zeggen.

Schrijven is niet hetzelfde als praten.

Veel mensen schrijven op wat er in hun hoofd zit alsof ze een gesprek met iemand voeren. Helaas laat een gesprek zich niet altijd goed naar papier vertalen.

Wanneer we praten, denken we niet na over spelling, interpunctie of zinsbouw. We zeggen gewoon de woorden en verwachten dat de ander ons begrijpt. Gebeurt dat niet, dan leggen we het op een andere manier uit. We veranderen onze toon, gebruiken onze handen of gezichtsuitdrukking, of kiezen eenvoudigweg andere woorden.

Op papier werkt dat niet.

Zodra de woorden zijn opgeschreven, moeten ze het helemaal alleen doen.

Spelling, interpunctie, woordkeuze en de manier waarop zinnen in elkaar zitten, helpen de lezer te begrijpen wat de schrijver probeert te zeggen.

Iedere tekst heeft een lezer.

Dat geldt niet alleen voor boeken.

Een roman heeft een lezer.
Een cv heeft een lezer.
Een bedrijfsrapport heeft een lezer.
Een universitaire scriptie heeft een lezer.
Een wetenschappelijk artikel heeft een lezer.
Een website heeft een lezer.

Alles wat wij schrijven is bedoeld voor iemand anders.

Tijdens een sollicitatiegesprek kun je uitleggen wat je hebt gedaan, je ervaring toelichten en vragen beantwoorden. Een cv kan dat niet. Daarin staat alleen waar je hebt gewerkt, wanneer je daar werkte, wat je functie was en misschien enkele verantwoordelijkheden. Die woorden moeten namens jou spreken.

Hetzelfde geldt voor een wetenschappelijk artikel. Misschien ken je je onderwerp door en door, maar de lezer weet er mogelijk nog weinig van. Je kunt niet vertrouwen op gebaren, enthousiasme of een visuele toelichting om duidelijk te maken wat je bedoelt. Je moet de lezer helder door het onderwerp leiden, zodat die het begrijpt zoals jij het begrijpt.

Goed gekozen en goed geschreven woorden kunnen zelfs de meest alledaagse baan, situatie of plaats interessant maken. Ze kunnen iemand meenemen naar een andere wereld, volwassen mannen aan het huilen maken of een potentiële werkgever of docent ervan overtuigen dat jij werkelijk degene bent die zij zoeken.