Uw onderzoek, uw argument

Wanneer u maanden aan een onderwerp heeft gewerkt, kent u uw onderzoek veel beter dan de persoon die het uiteindelijk zal lezen.

Daardoor kunt u verbanden vanzelfsprekend vinden die voor de lezer helemaal niet vanzelfsprekend zijn. Een stap in de redenering kan ontbreken, een conclusie kan te vroeg komen of belangrijke informatie kan ergens staan waar de lezer haar niet verwacht.

Een redacteur kijkt naar wat er op de pagina staat

Een redacteur hoeft niet te beoordelen of uw academische standpunt het juiste is. Wel kan die beoordelen of de lezer kan volgen hoe u van het ene punt naar het volgende komt.

Als een conclusie niet duidelijk uit de voorafgaande informatie volgt, kan dat worden aangegeven. Als twee delen van het document elkaar lijken tegen te spreken, kan daar een vraag bij worden gezet.

Dat betekent niet dat de redacteur het antwoord mag invullen.

Een ontbrekende stap blijft uw verantwoordelijkheid

Stel dat u drie bronnen bespreekt en vervolgens een conclusie trekt die voor u logisch is. De lezer ziet misschien niet hoe die bronnen samen tot die conclusie leiden.

Een redacteur kan aangeven dat de verbinding ontbreekt. U moet vervolgens bepalen welke uitleg nodig is.

Misschien ontbreekt er een argument. Misschien moet bestaand bewijs anders worden uitgelegd. Misschien staat de benodigde informatie al ergens anders in het document. Dat kunt alleen u beslissen.

Uw bronnen worden geen bronnen van de redacteur

Een redacteur kan zien dat een bewering een verwijzing lijkt te missen, dat twee citaties verschillend zijn weergegeven of dat een bron in de tekst niet in de literatuurlijst voorkomt.

Wat een redacteur niet hoort te doen, is nieuw onderzoek uitvoeren om een zwakke plek in uw argument op te vullen.

De bronnen waarop uw werk is gebaseerd moeten door u zijn gekozen, beoordeeld en gebruikt.

Uw conclusie moet uit uw onderzoek komen

Soms is het probleem niet dat een conclusie onduidelijk is, maar dat de tekst niet laat zien hoe het onderzoek die conclusie ondersteunt.

Een redacteur kan dat verschil signaleren. Die kan bijvoorbeeld vragen waarop een bepaalde bewering is gebaseerd of waarom een resultaat tot een bepaalde interpretatie leidt.

De redacteur kan de vraag stellen. De academische redenering die het antwoord geeft, moet van u zijn.

Een vraag in de kantlijn is geen kritiek op uw onderzoek

Wanneer u uw onderwerp goed kent, kan een vraag van iemand buiten uw vakgebied soms vreemd lijken. Voor u is het antwoord immers duidelijk.

Juist daarom kan zo'n vraag nuttig zijn. Als de informatie noodzakelijk is om uw argument te begrijpen maar alleen in uw hoofd bestaat, heeft de lezer er niets aan.

De redacteur hoeft uw onderzoek niet over te nemen. Die moet kunnen zien of uw onderzoek op de pagina voldoende aanwezig is om uw argument te volgen.

De grens blijft eenvoudig

Een redacteur kan aangeven waar uw argument onduidelijk, onvolledig of moeilijk te volgen is.

Het onderzoek waarmee u dat probleem oplost, de redenering die u ontwikkelt en de conclusie die u uiteindelijk trekt, blijven van u.